Derya DEMİREL

 Birbuçuk ay sonra kontrole gittiğimde birşey yoktu,tekrarlamamıştı.Durum iyiye gidiyordu,ikinci kontrolüm üç ay sonraydı.O kontrolde de birşey çıkmadı.Bir yıl sağlam bir şekilde geçti.İşte ne olduysa ondan sonra oldu.Yineliyordu hastalığım.Ufak belirtiler başgöstermeye başlamıştı.Doktorum tedirgin oldu,acaba yeni bir tedavi yapmalımıyız? Sorusunu hem kendine,hemde hastane heyetine sordu.Kesin bir dille,"ilik nakli" olmam gerektiğini belirtmiş olmasına rağmen,buna cesaret edemedim.Tedavime siz devam edin diye ısrar ettim.Zira doktoruma güvenim o kadar sonsuzdu ki (halen öyle).Elindeki imkânlarla yeni bir tedavinin bana yüzde 20-25 faydası olacağını,kaldıki "ilik nakli" olduğumda yüzde 80-85 faydası olacağını belirtti.Yüzde 20-25 demiş olmasına rağmen kendi tedavilerini kabul ettim.Ve başladı ikinci "kâbus" tedavi dönemi.Üç hafta arayla her iki kolumda da içi zehir dolu serumlarla beş tam gün yatağa bağlı kemoterapi.(Bu tedaviye şarp diyorlar).İşte bu tedavi bana umuttu.Her ne kadar umut olsa da,önce duygularım değişkenlik göstermeye başladı.Duygu boşalması ile geçen ilk saatlerimi şu anda yeniden yaşıyorum.Kesinlikle tarif edilemez bir durum.

 Şarp tedavisinin ikinci kürünü aldıktan sonra devam etmemeye ve tek çare ilik nakli olduğuna göre,ilik nakli için gereken çabayı göstermeye karar verdim.

 Sırayla,ilik nakli olabileceğim Devlet üniversitelerini gezdim.Hiçbir umut doğmadı. Hasta konsültasyonunu yapmak için dahi sıra verilmiyordu.Benimse hastalığım her geçen gün ilerliyordu.(Şu anda da oldukça ilerlemiş durumda).Son çare olarak,her ne kadar maddi gücümüz olmasa da bu işi parayla yapan bir ünmiversite hastanesinde gerekli muayenemi olup,kendilerinden tedavi giderlerimin ne kadar tuttacağına dair yazılı belge aldım.

 Bulunduğum şehrin ilgili makamlarına müracaat edip,durumumu beyan ettim.Bana ulusal bazda bu tedavimi yaptırabilmem için yardım toplama kampanyası izni verdiler. Sağolsunlar,Allah yokluklarını göstermesin.

 Kanser hastası bir insana sadece bir dakika bile bir ümit vermeniz,dünyanın onun olmasına yetiyor,bilesiniz.Şu anda Doktorların ve bizim bildiğimiz bir şey var ki;o da ilik nakli olduğum takdirde yaşama şansım yüzde 92-98 arasında.İlik nakli olabilmem içinse 100.000 YTL. Gerekiyor.O maddi imkânda maalesef bizde yok...(Yazacak söz bulamıyorum).

 Biraz uzattım mı ne?

 Duygularım o kadar yoğun ki;ne kadar yazsam da yine yetersiz kalır.Bilirim ki bir yerde noktayı koymak gerekir.Hayat'a değil,bu yazıma burada nokta koymalıyım.

 Sizleri Allah'a emanet ediyorum,inanıyorum ki;buraya kadar okuyan bir insan elinden gelen yardımı benim için değil,kendi insanlığını göstermek için yapacaktır.

 Allah'ın selam'ı üzerinize olsun,sevdiklerinizle ve sizi sevenlerle sağlıklı ve afiyet dolu yarınlarda hep mutlu olun.